گلرنگ (Carthamus tinctorius) به عنوان یکی از قدیمی ترین گیاهان زراعی جهان با خصوصيات مطلوب زراعي نظير مقاومت نسبي به شوري خاك و خشكي، مقاومت بالا به سرماي زمستانه (تيپ پاييزه) و وجود روغني باکیفیت با بيش از 90 درصد اسيدهاي چرب غير اشباع بخصوص اسيد لينولئيك، همواره به عنوان يك دانه روغني با ارزش مطرح بوده است. منشأ جغرافیایی این گیاه منطقه خاورمیانه و ایران می باشد و می‌توان ادعا نمود که کشور ما از لحاظ ذخایر ژنتیکی این گیاه یکی از غنی‌ترین مناطق جهان به شمار می‌رود. كشت گياه روغني گلرنگ اخيراً در كشور افزايش يافته و در راستاي آن تحقيقات اين گياه روغني نيز براساس دستيابي به ارقام پرمحصول، پرروغن، بي خار و مقاوم به سرما در حال گسترش است. تولیدات روغن گلرنگ در تغذیه و صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرند و با توجه به رقم یا واریته نوع روغن قابل استخراج متفاوت است. در کشور ایران تا بحال ارقام مناسبی جهت کشت پاییزه معرفی شده اند که از آن جمله می توان به ارقام گل مهر و پدیده اشاره کرد. اما با این وجود، هنوز هم شناسایی و معرفی ارقام جدید با خصوصیات مطلوب تر زراعی از جمله زودرسی همراه با عملکرد دانه زیاد از اهداف مهم می باشد. براین اساس مطالعه تنوع ژنتیکی و مقایسه ژنوتیپ های خارجی با ارقام داخلی (به عنوان شاهد) از نظر صفات مطلوب مانند زودرسی، طول دوره رشد کوتاه، طبق بزرگ، تعداد شاخه فرعی مناسب، وزن هزار دانه و تعداد دانه زیاد می تواند در برنامه های اصلاحی آینده مد نظر قرار داده شود.

کرت های آزمایشی بررسی ارقام ایرانی گلرنگ - کرج 1397

 

کرت های آزمایشی بررسی ارقام خارجی و ایرانی گلرنگ - زابل 1397